മാതാപിതാക്കളിലെ മദ്യാസക്തി (Alcoholism) കുട്ടികളുടെ പഠനത്തെയും ബുദ്ധിവികാസത്തെയും എങ്ങനെ ബാധിക്കുന്നു എന്നത് വളരെ ഗൗരവമുള്ള ഒരു വിഷയമാണ്. പ്രധാനമായും രണ്ട് വഴികളിലൂടെയാണ് ഈ പ്രശ്നം കുട്ടികളിലേക്ക് എത്തുന്നത്: ഗർഭാവസ്ഥയിലുള്ള ശാരീരികമായ ആഘാതങ്ങൾ, കൂടാതെ അവർ വളരുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള കടുത്ത മാനസിക സമ്മർദ്ദം.
ഇതിനെ ലളിതമായി താഴെ പറയുന്ന രീതിയിൽ മനസ്സിലാക്കാം:
1. ഗർഭാവസ്ഥയിലെ ദോഷഫലങ്ങൾ (Prenatal Impact)
അമ്മ ഗർഭകാലത്ത് മദ്യം കഴിക്കുന്നത് കുട്ടിയുടെ തലച്ചോറിന്റെ വളർച്ചയെ നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്നു. മദ്യം പ്ലാസന്റ വഴി കുഞ്ഞിലേക്ക് എത്തുകയും വികസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന നാഡീവ്യൂഹത്തെ തകരാറിലാക്കുകയും ചെയ്യും.
ഇതിനെ FASD (Fetal Alcohol Spectrum Disorders) എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ ഫലമായി കുട്ടികളിൽ താഴെ പറയുന്ന ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉണ്ടാകാം:
ഓർമ്മക്കുറവ്: കാര്യങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് മറന്നുപോവുക, കാര്യങ്ങൾ ഗ്രഹിക്കാൻ കൂടുതൽ സമയമെടുക്കുക.
ഗണിതത്തിലെ പിന്നോക്കാവസ്ഥ (Dyscalculia): അക്കങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യാനും കണക്കുകൂട്ടലുകൾ നടത്താനും കടുത്ത പ്രയാസം അനുഭവപ്പെടുക.
ആസൂത്രണ മികവില്ലായ്മ (Executive Dysfunction): ഒരു കാര്യം എങ്ങനെ ചെയ്യണം എന്ന് പ്ലാൻ ചെയ്യാനോ, സമയക്രമം പാലിക്കാനോ, അധ്യാപകർ നൽകുന്ന നിർദ്ദേശങ്ങൾ കൃത്യമായി പിന്തുടരാനോ കഴിയാതെ വരിക.
2. സാഹചര്യങ്ങൾ മൂലമുണ്ടാകുന്ന മാനസിക സമ്മർദ്ദം (Environmental Stress)
ഗർഭകാലത്ത് അമ്മ മദ്യം കഴിച്ചില്ലെങ്കിൽ പോലും (ഉദാഹരണത്തിന്, അച്ഛനാണ് മദ്യപാനിയെങ്കിൽ), മദ്യാസക്തിയുള്ള ഒരു അന്തരീക്ഷത്തിൽ വളരുന്നത് കുട്ടികളിൽ വലിയ മാനസികാഘാതം (Trauma) ഉണ്ടാക്കുന്നു.
ഇത്തരം കുട്ടികളുടെ തലച്ചോറ് എപ്പോഴും ഒരു ഭയത്തിലോ അല്ലെങ്കിൽ 'എന്ത് സംഭവിക്കും' എന്ന ആശങ്കയിലോ ആയിരിക്കും.
ശ്രദ്ധക്കുറവ് (ADHD പോലുള്ള അവസ്ഥ): വീട്ടിലെ അശാന്തമായ അന്തരീക്ഷം കാരണം കുട്ടികൾക്ക് ക്ലാസിലോ പഠനത്തിലോ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഇത് കാണുമ്പോൾ പലപ്പോഴും ശ്രദ്ധക്കുറവിന്റെ (ADHD) പ്രശ്നമായി തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടാറുണ്ട്.
വൈകാരിക പ്രശ്നങ്ങൾ: പെട്ടെന്ന് ദേഷ്യം വരിക, വിഷാദം, പഠിക്കാൻ കാണിക്കുന്ന വാശി, ആത്മവിശ്വാസമില്ലായ്മ എന്നിവ ഇവരില് കൂടുതലായിരിക്കും.
അവഗണന: മദ്യപാനം കാരണം കുട്ടികൾക്ക് കൃത്യസമയത്ത് ഭക്ഷണം, ഉറക്കം, സ്നേഹം, പഠനത്തിനാവശ്യമായ പിന്തുണ എന്നിവ വീട്ടിൽ നിന്ന് ലഭിക്കാതെ വരുന്നു. ഇത് അവരുടെ പഠനത്തെ മോശമായി ബാധിക്കും.
അധ്യാപകരും കൗൺസിലർമാരും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ
ഒരു കുട്ടിക്ക് ജന്മനാ ഉള്ള പഠനവൈകല്യമാണോ (Dyslexia അല്ലെങ്കിൽ ADHD പോലുള്ളവ), അതോ വീട്ടിലെ മദ്യപാനം മൂലമുണ്ടായ മാനസിക സമ്മർദ്ദം കൊണ്ടാണോ പഠിക്കാൻ കഴിയാത്തത് എന്ന് തിരിച്ചറിയുക എന്നത് വലിയൊരു വെല്ലുവിളിയാണ്.
കുടുംബ പശ്ചാത്തലം മനസ്സിലാക്കുക: കുട്ടിയുടെ പെരുമാറ്റ ദൂഷ്യങ്ങളെ വെറുതെ കുറ്റപ്പെടുത്താതെ, അവരുടെ വീട്ടുസാഹചര്യം കൂടി അന്വേഷിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ചിലപ്പോൾ ഇവ രണ്ടും ഒന്നിച്ച് വരാം: ജന്മനാ ചെറിയ പഠന ബുദ്ധിമുട്ടുകളുള്ള ഒരു കുട്ടിക്ക് വീട്ടിലെ അന്തരീക്ഷം കൂടി മോശമാകുമ്പോൾ പ്രശ്നങ്ങൾ ഇരട്ടിയാകുന്നു.
സഹായിക്കാനുള്ള വഴികൾ (Remedial Strategies)
ഇത്തരം കുട്ടികളെ പഠനത്തിൽ സഹായിക്കാൻ പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ ആവശ്യമാണ്:
സുരക്ഷിതത്വ ബോധം നൽകുക: കുട്ടിക്ക് സ്കൂളിലും ക്ലാസ് റൂമിലും പൂർണ്ണമായ സുരക്ഷിതത്വവും സ്നേഹവും അനുഭവപ്പെടണം. മാനസികമായി ശാന്തമായാൽ മാത്രമേ അവർക്ക് പഠനത്തിൽ ശ്രദ്ധിക്കാൻ കഴിയൂ.
കൃത്യമായ ദിനചര്യ (Routine): ക്ലാസിലെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ, സമയക്രമം എന്നിവ എപ്പോഴും ഒരേ രീതിയിൽ (Predictable) ആയിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കുക. ഇത് കുട്ടിയുടെ ആശങ്കകൾ കുറയ്ക്കും.
ബഹുസംവേദന പഠനരീതി (Multi-Sensory Approach): കേട്ടും കണ്ടും തൊട്ടറിഞ്ഞും പഠിക്കാനുള്ള അവസരങ്ങൾ ഒരുക്കുക. ഇത് കുട്ടികളുടെ ഓർമ്മശക്തിയെ സഹായിക്കും.
ലളിതമായ നിർദ്ദേശങ്ങൾ: വലിയ കാര്യങ്ങൾ ഒന്നിച്ച് നൽകാതെ, ചെറിയ ചെറിയ ഭാഗങ്ങളായി തിരിച്ച് (Step-by-step) കുട്ടിയെ പഠിപ്പിക്കുക.
*******************************************************************
കൗൺസിലിംഗിനിടയിൽ ഒരു രക്ഷിതാവിന്റെ മദ്യാസക്തി പുറത്തറിയുമ്പോൾ—പ്രത്യേകിച്ച് കുട്ടിയുടെ പഠനവൈകല്യമോ പെരുമാറ്റപ്രശ്നങ്ങളോ പരിഹരിക്കാൻ തുടങ്ങിയ ഒരു സെഷനിൽ—അത് വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ കൈകാര്യം ചെയ്യേണ്ട ഒരു ഘട്ടമാണ്. പലപ്പോഴും കുറ്റബോധം, നാണക്കേട്, കടുത്ത ദേഷ്യം അല്ലെങ്കിൽ ഭയം എന്നിവയായിരിക്കാം രക്ഷിതാക്കൾ ഈ സമയത്ത് പ്രകടിപ്പിക്കുക.
അതുകൊണ്ട് അവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നതിന് പകരം, കുട്ടിയുടെ നന്മ മുൻനിർത്തി അവരെ പിന്തുണയ്ക്കുകയും ചികിത്സയിലേക്ക് നയിക്കുകയുമാണ് ഒരു കൗൺസിലർ ചെയ്യേണ്ടത്. ഇതിനായി താഴെ പറയുന്ന വഴികൾ സ്വീകരിക്കാം:
1. കുറ്റബോധം കുറയ്ക്കുക, സുരക്ഷിതത്വം അനുഭവപ്പെടുത്തുക (Reduce Shame)
തന്റെ മദ്യപാനത്തെക്കുറിച്ച് തുറന്നുപറയുന്ന ഒരു രക്ഷിതാവ് മാനസികമായി വളരെ തളർന്നിരിക്കുകയാകും. നമ്മൾ അവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തിയാൽ അവർ പിന്നീട് കൗൺസിലിംഗിന് വരില്ല.
തുറന്നുപറച്ചിലിനെ അഭിനന്ദിക്കുക: സത്യം തുറന്നുപറയാൻ കാണിച്ച മനസ്സിനെ ആദ്യം അംഗീകരിക്കുക.
"ഇത് എന്നോട് തുറന്നുപറയാൻ കാണിച്ച ധൈര്യത്തിന് നന്ദി. നിങ്ങളുടെ ഈ തുറന്നുപറച്ചിലാണ് കുട്ടിയെ സഹായിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വഴി."
രോഗമായി കാണുക: മദ്യാസക്തിയെ ഒരു സ്വഭാവദൂഷ്യമോ ധാർമ്മിക പരാജയമോ ആയി കാണാതെ, അതൊരു 'മാനസിക-ശാരീരിക രോഗം' (Medical Condition) ആണെന്ന് അവരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുക. ഇത് അവരുടെ പ്രതിരോധം കുറയ്ക്കും.
2. കുട്ടിയുടെ അവസ്ഥ ബോധ്യപ്പെടുത്തുക (Psychoeducation)
തങ്ങളുടെ മദ്യപാനം കുട്ടിയുടെ തലച്ചോറിന്റെ വളർച്ചയെയും പഠനത്തെയും എങ്ങനെയാണ് ബാധിക്കുന്നത് എന്ന് രക്ഷിതാക്കൾക്ക് ലളിതമായി മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കുക. പലപ്പോഴും തങ്ങളുടെ പെരുമാറ്റം കുട്ടികളിൽ കടുത്ത മാനസിക സമ്മർദ്ദമുണ്ടാക്കുന്നുവെന്നും അത് അവരുടെ ഓർമ്മശക്തിയെയും ശ്രദ്ധയെയും ബാധിക്കുന്നുവെന്നും അവർ തിരിച്ചറിയാറില്ല.
കുട്ടിയെ മുൻനിർത്തി സംസാരിക്കുക: വീട്ടിലെ അശാന്തമായ അന്തരീക്ഷം കുട്ടിയുടെ തലച്ചോറിനെ എപ്പോഴും ഒരു ഭയത്തിൽ (Fight-or-flight) നിർത്തുന്നുവെന്നും, അതുകൊണ്ടാണ് അവർക്ക് ക്ലാസിൽ ശ്രദ്ധിക്കാൻ കഴിയാത്തതെന്നും വ്യക്തമാക്കുക.
അവരെ പങ്കാളിയാക്കുക: രക്ഷിതാവിന്റെ മദ്യപാനത്തിൽ നിന്നുള്ള മോചനം കുട്ടിയുടെ ഉജ്ജ്വലമായ ഭാവിക്ക് എത്രമാത്രം ആവശ്യമാണെന്ന് ബോധ്യപ്പെടുത്തി അവരെ ഈ മാറ്റത്തിൽ പങ്കാളിയാക്കുക.
3. രണ്ടു വഴികളിലൂടെയുള്ള സഹായം ഉറപ്പാക്കുക (Dual-Track Referral)
ഒരു സ്കൂൾ അന്തരീക്ഷത്തിലോ പൊതു കൗൺസിലിംഗ് സെഷനിലോ മാത്രമായി മദ്യാസക്തി മാറ്റാൻ കഴിയില്ല. അതിനായി വിദഗ്ദ്ധ സഹായം തേടണം.
ഭാഗം 1: രക്ഷിതാവിനുള്ള ചികിത്സ:
ഭാഗം 2: കുടുംബത്തിനുള്ള പിന്തുണ:
മദ്യപിക്കാത്ത പങ്കാളിയെയോ (അമ്മ/അച്ഛൻ) മറ്റ് കുടുംബാംഗങ്ങളെയോ അൽ-അനോൺ (Al-Anon) പോലുള്ള സപ്പോർട്ട് ഗ്രൂപ്പുകളിലേക്ക് അയക്കുക.
നമ്മുടെ കേരളത്തിലെ സാഹചര്യത്തിൽ, കുട്ടികൾക്ക് മികച്ച പിന്തുണയും സുരക്ഷിതത്വവും നൽകാൻ തദ്ദേശീയമായ കൂട്ടായ്മകളുടെയോ സ്റ്റുഡന്റ് പോലീസ് കേഡറ്റ് (SPC) പോലുള്ള സംവിധാനങ്ങളുടെയോ സഹായം discreet ആയി (രഹസ്യമായി) പ്രയോജനപ്പെടുത്താം.
4. താൽക്കാലികമായ സുരക്ഷിതത്വം ഉറപ്പാക്കുക
രക്ഷിതാവിന്റെ മദ്യപാനം മാറാൻ സമയമെടുക്കും (ചിലപ്പോൾ ഇടയ്ക്ക് വീണ്ടും കുടിച്ചേക്കാം). ഈ കാലയളവിൽ കുട്ടിയുടെ പഠനം മുടങ്ങാതിരിക്കാൻ ചില താൽക്കാലിക ക്രമീകരണങ്ങൾ വീട്ടിൽ വരുത്തണം.
മറ്റൊരു രക്ഷാകർത്താവിനെ കണ്ടെത്തുക: വീട്ടിൽ മദ്യപിക്കാത്ത മറ്റൊരാളെ (അമ്മ, മുത്തശ്ശി, അല്ലെങ്കിൽ മൂത്ത സഹോദരങ്ങൾ) കുട്ടിയുടെ പഠനകാര്യങ്ങൾ, ഭക്ഷണം, സ്കൂളിൽ പോക്ക് എന്നിവ ശ്രദ്ധിക്കാൻ ചുമതലപ്പെടുത്തുക.
അടിയന്തിര സഹായ പ്ലാൻ: വീട്ടിൽ എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടായാൽ കുട്ടിക്ക് സുരക്ഷിതമായി മാറിനിൽക്കാൻ പറ്റിയ ഒരിടം (അടുത്തുള്ള ബന്ധുവീടോ അയൽപക്കത്തോ) കണ്ടെത്തി വെക്കുക.
5. എതിർപ്പുകളെ നേരിടാനും അതിരുകൾ നിശ്ചയിക്കാനും തയ്യാറാവുക
ചിലപ്പോൾ രക്ഷിതാക്കൾ പ്രശ്നത്തെ ലഘൂകരിച്ച് കാണിക്കാൻ ശ്രമിച്ചേക്കാം ("ഞാൻ സങ്കടം മാറ്റാൻ കുറച്ചു കുടിക്കുന്നേ ഉള്ളൂ").
കുട്ടിയുടെ അവസ്ഥയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുക: അവർ ഒഴികഴിവ് പറയുമ്പോൾ കുട്ടിയുടെ സ്കൂളിലെ പ്രകടനം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുക. "നിങ്ങൾ കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രണവിധേയമാണെന്ന് കരുതുന്നുണ്ടെങ്കിലും, വീട്ടിൽ പ്രശ്നമുണ്ടായതിന്റെ പിറ്റേന്ന് കുട്ടിയുടെ ശ്രദ്ധയും മാനസികാവസ്ഥയും വളരെ മോശമാകുന്നത് ഞങ്ങൾ കാണുന്നുണ്ട്."
നിയമപരവും ധാർമ്മികവുമായ അതിരുകൾ: കൗൺസിലിംഗിനിടയിൽ കുട്ടി കടുത്ത അവഗണനയോ, ശാരീരിക പീഡനമോ അനുഭവിക്കുന്നതായി കണ്ടാൽ, കുട്ടിയുടെ സുരക്ഷിതത്വം മുൻനിർത്തി ചൈൽഡ് ലൈൻ (Childline) പോലുള്ള ഔദ്യോഗിക സംവിധാനങ്ങളെ അറിയിക്കാൻ മടിക്കരുത്. രക്ഷിതാവിനെ സഹായിക്കുമ്പോഴും കുട്ടിയുടെ സുരക്ഷയ്ക്കായിരിക്കണം ഒന്നാം സ്ഥാനം.














.jpeg)




.png)
.png)